Mijn tijd op de basisschool en middelbare school was alles behalve leuk

Vandaag ga ik een ONWIJS persoonlijk verhaal met jullie delen. Ik ga het namelijk hebben over mijn tijd op de basisschool en de middelbare school en dat was alles behalve leuk..

Basisschool

Het begon voor mij op de basisschool. In groep 1/2 was er nog niet zo heel veel aan de hand, maar dat is wel waar het begon. Eigenlijk ben je alleen maar aan het spelen in groep 1/2. Dat is in ieder geval wat ik me er nog goed van kan herinneren. Iedereen had wel een beetje groepjes en ik viel overal buiten. Toen begon ik al te leren om mezelf in mijn eentje te vermaken. Ook al deed ik vaak mijn best om me bij andere groepjes te mengen door gewoon mee te doen, uiteindelijk werd ik weer genegeerd. Hoe dat kwam? Geen idee..

Later werd dat me al iets duidelijker.. Ik was de sproetenkoningin. Er waren wel meiden met sproetjes, maar die hadden een paar schattige op hun neus en dat was het. Bij mij zat mijn hele hoofd zo een beetje vol en ook op mijn armen begon het erger te worden. Conclusie die ik uit de pesterijen trok op de basisschool: ik had veel sproeten en daardoor was ik lelijk. Ik heb weleens geprobeerd om mijn sproeten van mijn hoofd te krabben, maar dit ging natuurlijk niet.

Rond groep 5/6 werd het erger. Een aantal kinderen uit mijn klas (hoofd van de pesterijen) pakte mijn gymtas na school een keer af en gooide hem in de prikkelbosjes. Mijn ouders zijn meerdere keren naar school geweest om het hierover te hebben met mijn leraren, maar er gebeurde niks. Ik moest dus gewoon slikken en doorgaan. Dat was ook het jaar dat mijn borsten begonnen te groeien, dus dat was nog een reden om me te pesten. Top!

In groep 7 werd alles beter. Tenminste, dat dacht ik. Er kwam een meisje bij mij in de klas en ik trok veel met haar op. We werden vriendinnen. Het hoofd van de pesterijen had dit natuurlijk in de gaten en daar kwam nog bij dat zij in de buurt woonde bij mijn nieuwe vrienden. Er werden dingen gelogen tegen haar (hoorde ik jaren later pas) en ook zij keerde zich tegen mij en voegde zich bij de pesterijen. Er werden eieren kapot gegooid tegen ons huis/auto en er werden scheldwoorden op onze auto geschreven. Zo moest ik nog 1,5 jaar door.

Dacht ik tenminste. In groep 8 werd ik ziek, heel ziek. De dokter zag de ernst van de situatie nog niet zo in en nam haar tijd. Op een gegeven moment had ik 40 graden koorts en begon ik bloed over te geven. Mijn vader hoefde niet langer na te denken en bracht me naar de eerste hulp. Ik had blijkbaar een combinatie van een hersenvliesontsteking en nekkramp. Blijkbaar kwam dat op dat moment ontzettend veel voor en zijn er ook veel kinderen aan gestorven. De arts gaf me een ruggenprik en zei daarna dat m’n ouders net op tijd waren. Een uur later en dan hadden ze me niet meer kunnen redden. Papa is officieel mijn reddende engel!

Middelbare school

Toen ging ik naar de middelbare school en daar wilde ik alles anders doen. In de eerste klas had ik al een cup D, dus je kan wel raden hoe ik meteen vanaf dag 1 bekend stond.. “Dat meisje met die grote tieten”. Ja, top! Supergoed begin ook dit. Nou, ik was dus best wel wanhopig en zocht direct de vriendschappen bij de populairdere kinderen van de klas en had een grote bek tegen de leraar. Mijn rapportcijfers gingen achteruit, maar zolang ik niet het kind was dat gepest werd vond ik het allemaal helemaal prima.

Mijn borsten bleven groeien en op een gegeven moment zat ik daar op de middelbare school met eenzelfde cup als Pamela Anderson op dat moment. Toen kwam ik in de 3e klas en werden de rollen weer omgedraaid. Ik was weer de sjaak. Door die grote borsten kreeg ik alleen maar seksistische opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd en ik ben 2 keer aangerand. Een keer op school door een klasgenoot. Die vond het ‘wel lachen’ om even in mijn borsten te knijpen. Moest er ook nog even keihard om lachen, net als de rest van de klas. Leuk man.. Uiteraard heb ik dat meteen gemeld en moesten we dezelfde dag bij de directeur komen. Vervolgens ontkent hij alles. Nou goed, de directeur geloofde hem volgens mij niet en ik weet niet eens meer of hij daarvoor gestraft is. Volgens mij kwam hij eraf met een waarschuwing. Welja, zo bijzonder is het toch ook allemaal niet? Sjonge jonge..

De keer erna fietste ik vanuit school naar huis en ik fietste altijd door een parkje. Het was redelijk rustig en er fietste iemand achter me. Denk je niet verder over na, helemaal niet als het daglicht is. Hij haalde me in en tijdens dat inhalen gaf hij me een tik op m’n kont en fietste door terwijl hij achterom keek. Ik was gewoon in shock en dacht echt bij mezelf ‘what just happend’ en zei er ook niks van. Ik was gewoon met stomheid geslagen en die jongen fietste verder. Eum oké.. Ik fietste verder en opeens kwam er uit een zijstraatje iemand aanfietsen. Het was dezelfde jongen en hij zette mij klem, waardoor ik nergens naartoe kon. Ik stond verstijfd van angst en kon me totaal niet bewegen of ook maar iets zeggen. Verder in details wil ik niet treden, maar dat was een echte hel en sindsdien durf ik niet meer door dat parkje te gaan.

Zo.. Even een superheftig en persoonlijk verhaal die ik nog nooit zo volledig heb vertelt. Ik vertel dit niet om zielig te doen, maar wil dat mensen weten dat dit soort dingen gebeuren. Ga er niet zomaar vanuit dat je kinderen op school zitten en ze daar niks kan gebeuren. Ze zijn niet altijd veilig, dus hou goed in de gaten wat er speelt. Mijn ouders hebben dit nooit geweten, totdat ik het ze zelf jaren later heb vertelt. Maar hallo, ik ben gewoon aangerand op school en daar wist de directeur vanaf. Dan bel je toch de ouders op? Kan aan mij liggen..

Heb jij zelf ooit zoiets meegemaakt? Ben je ook gepest of misschien heb je wel een vergelijkbaar verhaal als die van mij?

Volg je mij al op Facebook, Instagram, Bloglovin, Twitter, Youtube en Pinterest?

Volg:
Sylvahna Konter-Mulder

Mijn naam is Sylvahna en ik ben de eigenaar van Sylvahna.nl. Joh! Hier blog ik over alles wat mij interesseert en waar ik blij van word. Mocht je meer van mij willen weten of mij wat willen vragen, dan kan je mij altijd mailen.

Find me on: Twitter | Facebook

Delen

38 Reacties

  1. 21 juni 2018 / 10:35

    Ik denk dat het voor veel mensen herkenbaar is. Kinderen kunnen zo intens gemeen zijn. Vaak hebben ze ook niet door waar ze mee bezig zijn.

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      25 juni 2018 / 12:25

      Nee, klopt. Maar ik hoop toch wel dat ouders dat een beetje in de gaten houden en het wel aanpakken als ze merken dat hun kind iemand anders pest

  2. 21 juni 2018 / 10:43

    Wat een heftig verhaal maar ik denk dat heel veel vrouwen en jongere meiden zich herkennen in jouw verhaal. Op de middelbare zit je net in een periode dat je overal onzeker over bent en daar maken sommigen gretig gebruik van. Ik was op de middelbare ook vaak het pispaaltje van iedereen alleen omdat ik anders was dan anderen omdat ik een tweeling ben en we exact op elkaar leken. Slaat natuurlijk nergens op maar zulke dingen vergeten doe je niet meer. Wel maakt het je harder en krijg je echt een schijt aan iedereen gehalte.

  3. Angelique
    21 juni 2018 / 13:52

    Helaas zijn dit soort verhalen heel herkenbaar…. Maar gelukkig konden ze jou niet klein krijgen. Kijk wat voor een prachtvrouw je bent geworden!

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      25 juni 2018 / 12:26

      Dank je wel lieverd!

  4. 22 juni 2018 / 11:23

    Wat erg om lezen wat je allemaal hebt moeten doormaken. 🙁

  5. 22 juni 2018 / 21:48

    Hier ook jarenlang gepest. Ik was het meisje uit “de stad” dat kwam te wonen in een stug, fries, ons-kent-onsdorp, daarbij kwam ook nog dat ik als enige een buitenlandse moeder heb en nier friestalig ben opgevoed.

  6. 23 juni 2018 / 10:30

    Jeetje wat heftig! Ook slecht dat de school er, zoals zo vaak, niets mee doet. Ook ik ben gepest, dingen afpakken, slaan, opwachten etc… Maar uiteindelijk kreeg ik de schuld een keer van een juf. Fijn dat je paps je reddende engel is geweest. Heb je alles een klein beetje een plekje kunnen geven? En heb je ooit, uit onzekerheid, een borstverkleining overwogen? (niet dat ik bedoel dat je dat moet doen, maar kan me voorstellen dat het door je hoofd spookt)

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      25 juni 2018 / 12:29

      Ja, dat vind ik ook. Scholen doen daar veel te weinig mee, vind ik. En dat terwijl het wel bekend is wat een impact het op mensen kan hebben! Het helpt voor mij heel erg om erover te schrijven. Dat is mijn therapie 🙂 Dat heb ik zeker overwogen, maar mocht dat niet van mijn ouders. Ik was toen ook pas 17 jaar..

  7. Christophe
    23 juni 2018 / 13:09

    Heftig verhaal, moedig om het te vertellen. En sproetjes zijn super schattig 😉

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      25 juni 2018 / 12:29

      Dank je wel 🙂

  8. 23 juni 2018 / 14:11

    Pijnlijk herkenbaar, mijn middelbare school periode was ook een regelrechte hel en op school werd er ook niet echt serieus op gereageerd. Stoer dat je je verhaal doet!

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      25 juni 2018 / 12:29

      Dank je wel! 🙂

  9. 23 juni 2018 / 20:07

    Wat verschrikkelijk en helaas ook heel herkenbaar. Op zowel de basisschool als middelbare school veel gepest. Heeft wel veel invloed op mij gehad (onzekerheid) maar het heeft mij uiteindelijk ook sterker gemaakt.

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      25 juni 2018 / 12:30

      Fijn dat je er in ieder geval sterker uit bent gekomen!

  10. 24 juni 2018 / 08:51

    Heftig allemaal! Maar hoe gaat het nu met je? Ik ben zelf ook erg gepest, en dat is zo behoorlijk hoog opgelopen dat ik er uiteindelijk aan onderdoor ben gegaan. Ik vind het heel knap dat je hierover hebt willen schrijven, dat is niet niks! Ik ben ook bezig met mijn verhaal en dat ga ik binnenkort publiceren. Sterkte met alles!!!

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      25 juni 2018 / 12:32

      Ja, het kan zo een invloed op je hebben! Dank je wel voor je compliment 🙂 Gaaf dat jij ook je verhaal gaat doen! Samen staan we sterker!

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      25 juni 2018 / 12:32

      Ik zou dit nou niet omschrijven als ups en downs..

  11. 24 juni 2018 / 11:24

    Heftig verhaal… hopelijk heb je het een plekje kunnen geven. En ja, ik denk dat er helaas tig van dit soort verhalen zijn, ook zonder dat de ouders het weten of dat degene het misschien nu nog niet zo ernstig inziet maar daar op latere leeftijd alsnog problemen mee krijgt.
    Wanda onlangs geplaatst…De hoogtepunten van onze vakantie in de ElzasMy Profile

  12. 25 juni 2018 / 09:36

    Jeetje zeg, wat heftig en zo iets wat zo veel gebeurd, te erg gewon. Ik weet het niet zo meer, ik was nooit de populaire en ik had een beugel en bril, maar gepest ben ik niet. Ik heb het om me heen ook niet zien gebeuren. Ik praat hier veel over met mijn kinderen, want dit si te erg.

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      25 juni 2018 / 12:33

      Heel goed dat je er veel over praat en superfijn dat jij niet gepest bent!

  13. 25 juni 2018 / 15:23

    Pesten komt op enorm veel manieren voor en heeft vele vormen. Het is bekend dat langdurig gepest worden kan leiden tot een postraumatisch stress syndroom. Ik heb dat in mijn hele nabije omgeving mee gemaakt. Het is heel goed en dapper van je dat je alles eens van je afschrijft en dat je de wereld laat weten dat je onrechtvaardig bent behandeld.
    Ik wens je ook een goede coach ( of iets dergelijks) toe om al die gebeurtenissen te verwerken. Een dikke knuffel, want niemand verdient het om gepest te wrden : hou dat goed voor ogen

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      30 juni 2018 / 09:25

      Dank je wel voor je lieve woorden, Felice!

  14. 25 juni 2018 / 16:58

    Wat knap dat je zo´n persoonlijk verhaal met de wereld deelt en goed omschreven ook. Wat goed dat je jer niet klein door hebt laten krijgen…..

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      30 juni 2018 / 09:25

      Dank je wel! Ik hoop er ook anderen mee te helpen

  15. 25 juni 2018 / 17:17

    Zoals je zegt klopt. Kinderen zijn niet veilig in het school. Zelf ben ik ook gepest geweest in het school. Hoorde ook nergens bij. Waarom weet ik niet, maar was raar en anders. Dat was dus voldoende om me te pesten. 🙂 Ik draag er nu de gevolgen van en hoop dat het ooit eens stopt zodat andere mensen dit niet meer moeten meemaken. Mensen snappen niet hoe een grote inpakt pesten heeft een een persoon. Ik heb nooit in mijn leven iemand gepest en kom altijd op voor de gepeste mensen. Ik kan het niet aanzien als iemand gepest wordt.

    • Sylvahna Konter-Mulder
      Auteur
      30 juni 2018 / 09:27

      Hoi Myrthe. Heb je het wel al een plekje kunnen geven? Of bedoel je met de gevolgen waar ik ook over heb geschreven in mijn vervolgartikel hierop?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.